Over Adam Green. Voordat ik zijn album beluisterde kon ik hem alleen maar linken aan een beeld van zijn optreden bij De Beschaving in 2008. Grappig beeld overigens: Adam Green met zijn super gay sexy moves uit de sixties inclusief Vogue stijl.

"If Jim Morisson left us some spawn, Adam Green would be the first born."

De eerste nummers knallen door mijn koptelefoon en ik word in een warm bad gedoopt van volle, akoestische geluiden en de heerlijk bassy stembanden van meneer Green. Hij kan het en hij doet het. Het lijkt alsof hij zich soms door zijn eigen stem laat meevaren op de, af en toe country stijl, melodieuze nummers.

The Doors
Als grote fan van The Doors was ik gelijk verkocht. Het eerste nummer Breaking Locks neemt je op een rustige, zelfs voorzichtige manier mee naar de melancholische wereld van Adam Green. Ik denk ook even aan Johnny Cash.

Vanaf het tweede nummer ging ik spontaan achterover zitten. Adam Green had mijn vertrouwen gewonnen, mijn vingers weg van het skip knopje op de luisterpaal.

Bij elk lied weet Adam Green weer een lekkere Jim morrisson inzet te maken: "Oh I love your stadium soul"

Goblin: strak country, cowboy stijl. Vooral door het gitaar werk. Volgens mij een banjo (?). Warm baslijntje en heel af en toe een verrassende mannenkoor erin. Goed nummer.

Bathing Birds: stokbroodje, kaasje en het zonnetje in je gezicht terwijl je bij een bistrootje op het terras zit in een van de verlaten steegjes achter Pont Neuf Parijs. Franse chanson feel en mijn waardering voor de melancholieke toon van zijn stem werd groter. En dan: een fantastische Doors overgang naar een sterk eind, volgens mij door de Harpsichord. Leuk instrument overigens.

Creatief muzikaal
En ook daar doet de band het erg goed mee: diverse niet-alledaagse instrumenten zoals de omnichord (flight of the conchords), harpsichord, trompet en natuurlijk keyboard met orgelsound. Ook shaft komt voorbij lopen in het nummer Lockout.

De afsluiter van het album is misschien best triest, qua tekst en liet me een beetje verloren achter. En dat is een goed teken. Ik ga verder niets verklappen over Minor Love: luister zelf maar.

Conclusie
Ik ben onder de indruk. Minor love is muzikaal, melodieus, triest, vrolijk, grappig en toegankelijk. Muziek voor een koude winterdag of in de auto op een reis door de weilanden.

Links

MySpace

Adam Green homepage

Adam Green in Paradiso