De meeslepende indie/folk van Blaudzun

Heavy Flowers
Blaudzun heeft een nieuw album: Heavy Flowers. Tijd voor een update van onze oude post over zijn 2e album (zie hieronder). Op Heavy Flowers zijn de langzame uitgeklede liedjes van de vorige plaat veelal verdwenen.

Wat overblijft zijn de volle bombastische nummers. In eerste instantie krijg je het gevoel van meer van hetzelfde. Dat komt voornamelijk door zijn stem, de uithalen met de snik, de ukelele en de violen. Neemt niet weg dat dit weer een prachtig album is. Blaudzun blijft doordringend en meeslepend.

Seadrift Soundmachine
Wat een prachtig album is de 2de plaat van Blaudzun(Johannes Sigmond). Seadrift Soundmachine heeft de afgelopen dagen constant opgestaan en het verveelde niet. Denk ook dat het album in de dagen die gaan komen niet gaat vervelen. Wat een schitterende plaat. Meeslepende, gevoelige nummers, en die stem van Johannes Sigmond, die stem! Donker, intens, afgewisseld met ontzettend hoge uithalen.

Dankzij de samenwerking  met een orkest zitten er cello’s en violen in een aantal nummers, heerlijk dramatisch effect geeft dat. De meer-uptempo-volledig-orkest nummers worden afgewisseld met ingetogen-alleen-gitaartje-singer-songwriter nummers.

Geef mij maar de “full-body” nummers zoals Sunshine Parade, Light-O-Love, Midnight Room, Quiet German Girls en Jezebelle. Met als hoogtepunt The Choking Game. De uitgeklede liedjes (die je ook meer treft op zijn vorige cd) vind ik minder spannend, ze zijn wel mooi, maar ik laat mij liever omver werpen.