Vorig jaar de eerste editie, wij waren erbij en besloten ter plekke dat we fan werden van dit gezellige, lieve, dertigers festival. Een festival op een waddeneiland (Vlieland) is sowieso qua locatie echt de moeite waard. Into the great wide open heeft dan daarbovenop nog een buitengewoon goede sfeer, aparte bandjes en echte liefhebbers als toegevoegde waarde. Hier alvast deel 1 van het festival verslag.

Jesca Hoop
Wakker worden met de zwoele stem van Jesca Hoop. Dromerige singer-songwriter liedjes die mij doen denken aan Ierse zeemannen. Mooie gevoelige folky nummers die ze aan elkaar praat met gekke anekdotes. De praatgrage nanny van Tom Waits vindt ons een geweldig publiek dat begrijpt hoe je naar muziek moet luisteren.

I am Oak
Helaas maar een klein stuk meegepakt van het concert in de Armhuis tuin, maar de laatste nummers klinken veelbelovend. Tegen mijn verwachting in schreeuwt en ramt I am Oak de tuin door elkaar. Kippenvel moment van de emotie die Thijs Kuiken in het laatste nummer legt. Ze krijgen dan ook terecht een staande ovatie van het publiek (we zaten dus daarvoor allemaal op de grond te luisteren).

Caitlin Rose
Country is niet echt mijn smaak, maar deze dame weet mij wel te boeien. Ze heeft een aangename stem en vermaakt het publiek uitstekend, al flirtend en bier drinkend. Het publiek roept om meer, en nadat ze gecheckt heeft met de manager of het kan, speelt ze spontaan nog een cover. Dat is wel exemplarisch voor de ongedwongen sfeer die er bij dit buitenpodium hangt.

Foto's: Inge Schut