Grunge

Seattle bracht in de jaren negentig verscheidene legendarische rockbands voort wiens muziek als ‘grunge’ werd bestempeld, zoals Mother Love Bone, Temple of the Dog, The Smashing Pumpkins, Soundgarden, Alice in Chains, Nirvana en Pearl Jam. De alternatieve grungebeweging dankte haar commerciële succes mede aan het feit dat zowel de soundtrack van de film Singles als het vernieuwende geluid van deze bands overheerste in de Amerikaanse hitlijst.

Nirvana vs Pearl Jam

Nevermind wordt evenals Ten in de zomer van 1991 uitgebracht. Het onverwachte succes van Nirvana’s tweede album overschaduwt dat van Pearl Jam. Eind 1991 staat de band nog in het voorprogramma van Nirvana, maar na hun Europese tour in februari 1992 keert het tij ten goede.

Meteen bij terugkomst in de Verenigde Staten geven de bandleden twee legendarische optredens voor MTV Unplugged en Saturday Night Live. Daaropvolgend haalt Nirvana-zanger Kurt Cobain in een interview uit naar de band, wat de beruchte vete tussen hun fans veroorzaakt. Desondanks sluit Cobain snel vrede met Eddie Vedder en worden beide heren als “de stemmen van een nieuwe generatie” gezien.

Eind 1992 is Pearl Jam inmiddels een grote naam in de Verenigde Staten. Ten bereikt een top drie positie in de Amerikaanse Billboard en staat in totaal meer dan twee jaar in de Amerikaanse hitlijsten. Hun intensieve liveoptredens uit die tijd zijn fameus, vooral omdat Vedder vaak allerlei acrobatische toeren uithaalt, stagedivet en crowdsurft. Door het succes van Ten vliegt de opvolger Vs. in de eerste week in recordtempo over de toonbank.

Nirvana’s album Nevermind wordt over het algemeen gezien als het hoogtepunt van de grungehype. Toch belichaamt Pearl Jams debuut voor mij persoonlijk meer het gevoel en tijdsgeest van begin jaren negentig: lang haar, geruite flanellen houthakkersblouses, kapotte spijkerbroeken, wollen mutsen en Dr. Martens.

Ondanks het feit dat ik beide albums fantastisch vond, heb ik Ten meer grijsgedraaid dan Nevermind. Dat kwam onder andere doordat de eenzaamheid en verwarring van opgroeiende jongeren zo treffend werden verwoord en bezongen door Eddie Vedder. Zijn politiek-maatschappelijke teksten over thema’s als wanhoop, vervreemding, liefde en het verlies van een dierbare gecombineerd met zijn warme diepe bariton-stem raakten mijn puberhart diep. McCready’s dynamische gitaarspel en Krusens knallende drums vervolmaakten Pearl Jams unieke grungegeluid.

Verder is Ten afwisselender en daardoor interessanter om naar te luisteren. Het ene moment word je meegezogen in stevige rocknummers als Once en Why Go, het andere moment droom je weg bij schitterende ballads als Black, Oceans en Release. Bijkomend voordeel is dat je deze krachtige klassieker bij verschillende gelegenheden kunt opzetten, afhankelijk van het specifieke moment en het bijbehorende gevoel.

Pearl Jam Concert Ahoy ’93

Tot slot moet ik eerlijk bekennen dat mijn (voor)liefde voor Pearl Jam groeide toen ik in 1993 mijn toenmalige favoriete band in Ahoy zag optreden. Die avond voelde ik mezelf de gelukkigste tiener van de hele wereld. Ik heb volgens mij nog nooit zo uitbundig staan meespringen tijdens een concert als op hun cover van Neil Youngs Keep On Rockin’ In The Free World.

Maar wat vind jij? Hoort Ten volgens jou ook thuis in deze top 100 van albums die je voor je dood geluisterd moet hebben?

Update 14 maart

Voor het eerst in de geschiedenis maakt Eddie Vedder de oversteek naar Europa voor een beperkt aantal soloconcerten. De frontman van Pearl Jam trapt op 25 en 26 juli af in het Koninklijk Theater Carré in Amsterdam, gaat vervolgens naar Manchester en Londen en sluit zijn tour af met een optreden op het Sudoeste Festival in Portugal. De kaartverkoop voor de concerten in Amsterdam begint volgende week vrijdag. Meer op Maxazine! 

100 albums in het kort

Geïnspireerd door het boek 1001 Albums You Must Hear Before You Die van Robert Dimery. Wij selecteren maandelijks 20 albums, jullie mogen stemmen. Wekelijks valt er 1 album af. Wij horen graag wat jullie suggesties zijn en nemen die, mits goed beargumenteerd, op in de maandelijkse lijst. Uiteindelijk willen we op deze manier een top 100 samenstellen.
“Anniek van der Klift. Anniek is fervent festivalbezoeker, popquizfanaat en tevens wandelende film- en muziekencyclopedie. Hoorde als kleuter het album Rumours van Fleetwood Mac en weet sindsdien zeker dat die in de koffer meegaat naar een onbewoond eiland. Zou willen dat zij net zo goed kon drummen als Cindy Blackman.”